جایگزین‌ها / کریپتو
در جست‌وجوی جایگزین برای پردازشگر پرداخت کریپتو
تقریباً هر پذیرنده‌ای که پذیرش کریپتو را ارزیابی میکند، پرداخت را می‌خواهد نه دارایی را. پردازشگرها در همین یک نکته تفاوت زیادی دارند: تبدیل کجا انجام میشود، آیا موجودی نگه می‌دارید، و آیا نتیجه کنار دریافتی‌های کارتی شما تطبیق می‌خورد یا در سیستمی جدا با داشبورد خودش.
ارزیابی
شش پرسش که تعیین می‌کنند به چه چیزی متعهد می‌شوید.
آیا در نهایت توکن نگه می‌دارید؟
پرسش تعیین‌کننده. اگر تبدیل بعد از تسویه انجام شود نه پیش از آن، یک موجودی، یک سیاست خزانه‌داری و یک دارایی در دفاتر خود دارید، چه بخواهید چه نخواهید.
نرخ چه زمانی ثابت میشود؟
باید پیش از تأیید مشتری تعیین و نمایش داده شود و روی رسید چاپ شود. نرخی که بعداً اعمال شود یعنی مبلغ یورویی که دریافت میکنید همان مبلغ توافق‌شده نیست.
آیا با پرداخت‌های کارتی شما تطبیق می‌خورد؟
سفارش کریپتو باید در همان فهرست باشد، همان نوع مرجع را داشته باشد و در همان واریز بنشیند. داشبورد جدا یعنی مدل تطبیق دومی که تا همیشه باید نگهش دارید.
روی checkout شماست یا ریدایرکت؟
روشی که به صفحه‌ای با برند کریپتو ریدایرکت میکند، نرخ تبدیل کمتری دارد و طوری به نظر میرسد که شرکت دیگری پرداخت را گرفته است. نمایش در همان صفحه، کنار کارت‌ها، تجربه‌ای کاملاً متفاوت است.
استرداد چه شکلی دارد؟
بپرسید استرداد به‌صورت توکن برمی‌گردد یا به‌صورت تسویه‌ی فیات، و با چه مرجعی. اینجاست که سیستم‌های کریپتوی جدا برای واحد مالی دردسرساز می‌شوند.
چه کسی در جریان وجوه قرار دارد؟
بفهمید در هر مرحله کدام نهاد ارزش را نگه می‌دارد، با چه مجوزهایی، و چه چیزی به حساب شما میرسد. این اولین چیزی است که افراد مالی و compliance شما می‌پرسند.
دو محصول متفاوت با یک نام
یک نوع پردازشگر کریپتو برای کسب‌وکارهایی ساخته شده که می‌خواهند دارایی دیجیتال نگه دارند: توکن دریافت میکنید، موجودی را مدیریت میکنید و هر وقت خواستید تبدیل میکنید. نوع دیگر برای کسب‌وکارهایی است که فقط پرداخت را می‌خواهند: تبدیل پیش از تسویه انجام میشود و یورو به حساب شما میرسد. هر دو مشروع‌اند؛ برای نیت‌های متضاد ساخته شده‌اند و زبان بازاریابی‌شان تقریباً یکی است. تشخیص اینکه کدام را به شما نشان میدهند، بخش عمده‌ی ارزیابی است.
- 01نگه‌داری دارایی: یک موجودی، یک سیاست خزانه‌داری، یک تصمیم تبدیل
- 02دریافت پرداخت: تبدیل پیش از تسویه، فیات در حساب شما
- 03عبارت‌های وب‌سایت‌ها اغلب این دو را از هم تفکیک نمی‌کنند
هزینه‌ی عملیاتی که کسی قیمتش را نمی‌گوید
کارمزد به‌ندرت چیزی است که پذیرش کریپتو را گران میکند. هزینه از سیستم دوم می‌آید: داشبورد جدا، تطبیق جدا، یک ارز دوم در دفتر کل، ترتیب والت یا نگه‌داری که باید امن شود، و گفت‌وگوی compliance درباره‌ی همه‌ی این‌ها. روشی که روی checkout فعلی شما باشد، سفارش معمولی بسازد و در واریز معمولی شما تسویه شود تقریباً همه‌ی این‌ها را حذف میکند؛ برای همین مدل یکپارچهسازی از نرخ مهم‌تر است.
- 01داشبورد دوم و مدل تطبیق دوم
- 02ارز دوم در دفاتر و ریسک نوسانی که به‌دنبال می‌آورد
- 03نگه‌داری، کلیدها و سیاستی که بر آن‌ها حاکم است
- 04گفت‌وگوی compliance که هر کدام از این‌ها پیش می‌کشد
جایگاه Protocore Gateway
ما قاطعانه از نوع دوم هستیم. USDC روی همان checkoutی قرار می‌گیرد که کارت‌ها و کیف‌پول‌ها هستند، با نرخی که پیش از تأیید مشتری نمایش داده میشود، در جریان تسویه تبدیل میشود و به یورو، کنار دریافتی‌های کارتی شما و با همان مرجع سفارش واریز میشود. هرگز توکنی نگه نمی‌دارید، والتی اجرا نمی‌کنید و واحد خزانه‌داری راه نمی‌اندازید. استردادها به‌صورت تسویه‌ی یورویی برمی‌گردند نه انتقال توکن، پس هر دو سوی حسابداری در یک ارز می‌مانند. اگر واقعاً می‌خواهید دارایی دیجیتال نگه دارید، ما انتخاب درستی نیستیم و صریح می‌گوییم.
- 01در همان صفحه و همان سفارش کارت‌ها
- 02نرخ پیش از تأیید ثابت میشود و روی رسید چاپ میشود
- 03پیش از تسویه تبدیل میشود — هرگز موقعیتی نگه نمی‌دارید
- 04یک واریز، یک مرجع، یک ارز در دفاتر
FAQ
پرسش‌هایی که از هر کسی باید پرسید.
بله — تفاوت تبدیل پیش از تسویه با تبدیل پس از آن همین است. وقتی تبدیل بخشی از تسویه باشد، آنچه به حساب شما میرسد فیات است و نه موجودی هست، نه والت، و نه چیزی برای فروش در پایان ماه.
بپرسید نرخ چه زمانی ثابت میشود. اگر پیش از تأیید مشتری تعیین و نمایش داده شود و روی رسید ثبت شود، مبلغ یورویی سفارش همان چیزی است که دریافت میکنید و پرسش نوسان به شما نمیرسد.
نباید داشته باشند. مشتریای که از والت خودش به نشانی پرداختِ ساختهشده برای همان سفارش پرداخت میکند، ثبتنامی ندارد — و مرحلهی ثبتنام همان جایی است که بیشتر checkoutهای کریپتو پرداخت را از دست میدهند.
باید مثل هر پرداخت دیگری باشد: یک سفارش، یک مبلغ یورو، یک ردیف واریز، با روش و نرخ اعمالشده ثبتشده روی رسید. اگر حسابدار شما برای سفارشهای کریپتو به فرایند دومی نیاز دارد، مدل یکپارچهسازی اشتباه است.
همین حالا یک پرداخت استیبل‌کوین بپذیرید.
checkout دمو را با USDC روی سه شبکه اجرا کنید و تسویه‌ی یورویی حاصل را ببینید — بعد تصمیم بگیرید ادامه‌ی ارزیابی ارزشش را دارد یا نه.