جایگزین‌ها / White-label

به دنبال جایگزینی برای درگاه پرداخت white-label هستید

white-label بسته به اینکه چه کسی می‌فروشد معنای بسیار متفاوتی دارد — گاهی یک جای لوگو روی checkout، گاهی یک کسب‌وکار پرداخت کامل که خودتان اداره می‌کنید. فاصله بین این دو بیشتر ارزش را می‌سازد و در دمو به‌ندرت دیده می‌شود. این پرسش‌ها آن را آشکار می‌کنند.

ارزیابی

شش پرسش که تفاوت را آشکار می‌کند.

01

چه مقدار از سطح محصول واقعاً مال شماست؟

صفحه پرداخت، پنل پذیرندگان، کنسول اپراتور، ایمیل‌ها، رسیدها و دامنه‌هایی که روی آن‌ها قرار دارند. هر چیزی که هنوز نام فروشنده را دارد، جایی است که پذیرندگان شما می‌فهمند واقعاً چه کسی آن را اداره می‌کند.

02

چندپذیرنده‌ای است یا یک حساب با زیرحساب‌ها؟

پلتفرمی که از ابتدا چندپذیرنده ساخته شده، onboarding، سطح‌بندی، دسترسی‌ها و ایزولاسیون را به شما می‌دهد. پلتفرمی که بعداً از یک محصول تک‌پذیرنده بازسازی شده، این‌ها را به‌صورت نقشه راه به شما می‌دهد.

03

آیا می‌توانید قیمت‌گذاری خودتان را بسازید؟

به‌ازای هر پذیرنده، هر روش، هر ارز و هر پله‌ی حجمی، با رفتاری متفاوت برای تلاش‌های ناموفق. اگر قیمت‌گذاری یک جدول ثابت باشد، مدل تجاری شما همان مدل فروشنده است، نه مدل خودتان.

04

دامنه‌ی PCI به کجا می‌افتد؟

در SaaS، بخش پردازش کارت باید با آن‌ها باشد و به پذیرندگان شما منتقل شود. اگر روی زیرساخت خودتان مستقر کنید، این مسئولیت به شما می‌رسد. هر دو حالت مشروع‌اند، اما باید بدانید کدام را می‌خرید.

05

آیا می‌توانید acquirerهای خودتان را وصل کنید؟

روابط و نرخ‌های فعلی شما معمولاً دلیل توجیه‌پذیر بودن کسب‌وکارتان است. پلتفرمی که فقط به شبکه‌های خودش مسیر می‌دهد، پیشنهادی متفاوت و بسیار کوچک‌تر است.

06

فقط SaaS یا زیرساخت خودتان؟

اگر نهاد ناظر یا کمیته‌ی ریسک سرانجام الزام کند که سیستم داخل محدوده‌ی شما باشد، همین حالا بپرسید که اصلاً امکانش هست یا نه؛ نه بعد از اینکه پرتفوی پذیرندگان را منتقل کرده‌اید.

01

واقعاً چه چیزی می‌خرید

نه یک checkout، بلکه یک کسب‌وکار پرداخت که بتوانید اداره‌اش کنید. یعنی چرخه‌ی عمر پذیرنده (جذب، مدارک، سطح‌بندی، دسترسی‌ها، انتقال پرتفوی موجود)، پول (ساخت کارمزد، تسویه، rolling reserve، تطبیق، صورت‌حساب)، عملیات (نقش‌ها، مجوزها، audit، صف‌ها، tracing) و مهندسی‌ای که همه‌ی این‌ها را با رسیدن الزامات شبکه‌های کارتی به‌روز نگه می‌دارد. پلتفرمی که هر کدام از این‌ها را نداشته باشد، ساختنش را به عهده‌ی شما می‌گذارد؛ همان کاری که می‌خواستید از آن دور بمانید.

  1. 01چرخه‌ی عمر پذیرنده، نه فقط صفحه‌ی پرداخت
  2. 02ساخت کارمزد و تسویه‌ای که از قیمت‌گذاری شما پیروی کند
  3. 03کنسول اپراتور با نقش‌ها، audit و tracing
  4. 04کسی دیگر بار الزامات و گواهینامه‌های شبکه‌های کارتی را بر دوش بگیرد
02

پرسش‌هایی که خیلی دیر پاسخ می‌گیرند

انتقال پرتفوی موجود پذیرندگان، اینکه کارت‌های ذخیره‌شده به‌صورت توکن منتقل می‌شوند یا نه، اینکه در هر نوع استقرار چه بر سر وضعیت PCI شما می‌آید، و اینکه چه کسی کانکتوری را که نیاز دارید و هنوز وجود ندارد می‌سازد. هیچ‌کدام در دمو دیده نمی‌شوند، همگی تعیین می‌کنند پلتفرم در سال دوم برای شما کار می‌کند یا نه، و برای هر کدام پاسخی مشخص هست که فروشنده‌ی جدی پیش از امضا می‌تواند بدهد.

  1. 01پرتفوی پذیرندگان فعلی چگونه منتقل می‌شود و چقدر زمان می‌برد
  2. 02کارت‌های ذخیره‌شده به‌صورت توکن منتقل می‌شوند یا از نو ثبت می‌شوند
  3. 03چه کسی کانکتور موردنیاز شما را می‌سازد و گواهی می‌گیرد
  4. 04وضعیت PCI شما در هر نوع استقرار چه می‌شود
03

جایگاه Protocore

پلتفرم whitelabel ما به آن شش پرسش این‌طور پاسخ می‌دهد: هیچ‌چیز در هیچ صفحه‌ای نام Protocore را نمی‌برد؛ از همان خط اول چندپذیرنده‌ای است و جذب، سطح‌بندی و دسترسی‌ها را شامل می‌شود؛ کارمزدها ساخته می‌شوند، نه ثابت‌اند؛ بخش پردازش کارت در SaaS با ما و در on-premises با شماست؛ acquirerهای شما کنار acquirerهای ما وصل می‌شوند و موارد جدید در همین پروژه ساخته می‌شوند؛ و به‌صورت SaaS، در ابر شما، یا on-premises مستقر می‌شود. وقتی تسویه‌ای غلط به نظر می‌رسد، همان تیمی پاسخ می‌دهد که آن را نوشته است؛ ما یک استودیوی محصول هستیم و این نسخه‌ی صادقانه‌ی چیزی است که معمولاً «پشتیبانی اختصاصی» نامیده می‌شود.

  1. 01برند شما در همه‌ی بخش‌ها، از جمله دامنه‌ها
  2. 02چندپذیرنده‌ای از پایه، با چرخه‌ی عمر کامل
  3. 03acquirerهای شما، قیمت‌گذاری شما، استقرار شما
  4. 04مهندسانی که صاحب پلتفرم‌اند و در دسترس‌اند

FAQ

پرسش‌هایی که از هر کسی باید پرسید.

  • صفحه‌ی پرداخت، بک‌آفیس پذیرنده و کنسول اپراتور، با برند شما و روی دامنه‌های شما، به‌علاوه‌ی جذب پذیرنده، قیمت‌گذاری مستقل و تسویه. اگر هر کدام هنوز نام فروشنده را نشان بدهد یا مدل تجاری او را تحمیل کند، یک checkout با برند عوض‌شده است، نه پلتفرم white-label.

  • هر چیزی که بازار شما برای کسب‌وکارتان می‌طلبد؛ ارائه‌دهنده‌ی نرم‌افزار طرف تحت مقررات نیست. بیشتر اپراتورها با acquiring خودشان یا با acquirerی که به آن‌ها معرفی می‌شود کار می‌کنند. صریح بپرسید که فروشنده در جریان وجوه قرار دارد یا نه، چون پاسخ را تغییر می‌دهد.

  • باید بتوانید؛ به‌صورت انبوه، با انتقال کارت‌های ذخیره‌شده به‌شکل توکن و اجرای موازی دو پلتفرم تا وقتی که پلتفرم قدیمی تسویه‌هایش را تمام کند. پیش از امضا طرح انتقال را بخواهید؛ فروشنده‌ای که آن را انجام نداده، فقط کلی‌گویی می‌کند.

  • SaaS، مگر اینکه چیز مشخصی خلافش را ایجاب کند: نهاد ناظر، بانک یا کمیته‌ی ریسک که سیستم را داخل محدوده‌ی شما بخواهد. on-premises دامنه‌ی PCI و بار عملیاتی را به شما منتقل می‌کند؛ هزینه‌ای واقعی که فقط وقتی واقعاً لازم است ارزش پرداخت دارد.

با برند خودتان ببینیدش.

یک walkthrough از پلتفرم زنده، با هویت شما روی checkout و کنسول، و ارزیابی صادقانه از انتقال و اقتصاد کار بر اساس حجم شما.